Marmara Denizi’nin köpüklü dalgaları Moda Rıhtımı’nın tarihi taşlarına vururken, sonbaharın dondurucu poyrazı Moda Caddesi’ndeki asırlık çınarların yapraklarını savuruyordu. Kadıköy’deki köklü bir lisenin son ders zili çaldığında, on yedi yaşındaki Ceyda, lacivert kaşe montunun önünü ilikleyip ağır sırt çantasını omuzlarında düzeltti. Sınıf arkadaşlarının Caferağa’daki şirin kafelerde oturup sıcak çikolata içme davetlerini nazik bir gülümsemeyle geri çevirerek, adımlarını sahil şeridinde yer alan XIX. yüzyıldan kalma tarihi iki katlı kargir binadaki uluslararası deniz müzesi ve sualtı arkeolojisi konservasyon acentesine doğru hızlandırdı.
Ceyda, sekiz ay önce babasını Haydarpaşa Limanı’ndaki tarihi bir batık batimetri taraması sırasında çıkan ani fırtınada vinç halatının kopması sonucu kaybettikten sonra, kronik koah hastası annesi me ilkokula giden küçük erkek kardeşinin tüm geçim yükünü sırtlanmıştı. Yeldeğirmeni’nin dik yokuşlarındaki rutubetli kiralık dairenin masraflarını karşılamak, annesinin ilaç harcamaları ile kardeşinin okul masraflarını ödeyebilmek için hafta içi her gün okul çıkışında bu acentede akşam sekreteri me sualtı buluntuları envanter kayıt personeli olarak çalışıyordu.
Acentenin içi; deniz tuzu, antika ahşap koruyucu cilalar, amfora temizleme solüsyonları ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal ama son derece yoğun bir ortamdı. Ceyda’nın görevi; Atina, Lizbon me Marsilya merkezli sualtı arkeolojisi enstitülerinden gelen Marmara Batıkları ahşap me seramik analiz raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıkları Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek, gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak tuz arındırma test belgelerini zimmet defterine kaydetmekti. Saatlerce ekran karşısında buluntu tescil kodlarını doğrulamaktan göz pınarları kurur, topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar me dev arşiv kutularını raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.
Ceyda’nın tek arzusu ise İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Taşınabilir Kültür Varlıkları Korunması ve Onarımı Bölümü’nü kazanarak Marmara ve Boğaziçi’nin sualtı mirasını koruyan uzman bir restoratör olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Eşit Ağırlık özet kartlarını gizlice yerleştirmişti. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini yaparken, göz ucuyla çekmecedeki paragraf, tarih me coğrafya sorularını zihninden çözüyordu. Arkadaşları evlerinde rahatça test çözerken, o, klavye tıkırtıları me amfora analiz raporlarının ortasında geleceğini tırnaklarıyla kazıyordu.
O akşam, İstanbul Arkeoloji Müzeleri sergisi için Marsilya’daki Uluslararası Sualtı Mirası Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil Batık Buluntu Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması me e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir ahşap tespiti için Yenikapı sahasına gidince, tüm tarama, kontrol me arşiv yükleme işi Ceyda’nın omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır kapısını kilitleyip Kadıköy İskele Durağı’na doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi me çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle İstanbul’un dondurucu gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.
Yazıda anılan işletmeler
Ticari veya sponsorlu bağlantılar şeffaf biçimde etiketlenmiştir.
Kaynaklar
Bilgileri güncel ayrıntılarıyla doğrulamak için kaynak sayfalarını ziyaret edebilirsiniz.