Tuzla Sert Seven Escort Ezgi

Tuzla Ambarlar mevkisindeki sanayi alanının devasa imalat hangarlarına, 1500 tonluk soğuk çekme çelik preslerinin derinden gelen ritmik gümleme sesine ve E-5 karayolu üzerindeki ağır vasıta trafiğinin gürültüsüne kış akşamüstü çökerken, Topkapı’daki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Ezgi, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının tramvay durağına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını kesme yağı dumanı, sıcak çelik tozu ve döküm buharı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Ezgi, çelik döküm ve travers perçin ustası olan babasının yüksek sıcaklıktaki şekillendirme presinde hidrolik valfin patlaması sonucu iki elinde ağır doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan cerrahi kontrol ile fizik tedavi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları hızlı tren hatları, metro tünelleri ve yük demiryolları için yüksek mukavemetli dövme çelik ray kıskaçları, travers bağlantı plakaları ve makas pimleri üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve palet ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin iki yüz derece sıcaklıktaki fırınların derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik ray bağlantı parçalarının kenarlarındaki mikroskobik çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpas ve ultrasonik çatlak test cihazı ile dayanım toleranslarını doğrulamak ve hazır olan ağır parçaları çelik çemberle bağlayıp ahşap paletlere istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve yağ buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Ezgi’nin tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yüksek hızlı demiryolu hatları için darbelere dayanıklı çelik alaşımlar tasarlayan uzman bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki dinamik yük hesapları, katı cisim mekaniği ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, TCDD Ankara-Sivas Yüksek Hızlı Tren Hattı için acilen sevk edilecek beş yüz adetlik özel ray klemens ve makas bağlantı setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Ezgi’ye kaldı. Saatlerce duman ve çelik tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı çelik tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Cevizlibağ metrobüs durağına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Ezgi, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.