Oral Seven Kartal Escort Esra

Kartal Soğanlık Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, 6000 tonluk çelik tel örme preslerinin ve otomatik makara sarım tezgahlarının derinden gelen ritmik gümleme sesine, D-100 karayolundan geçen ağır nakliye tırlarının gürültüsü karışırken, Soğanlık’taki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Esra, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın yün atkısına sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını sanayi yağı, çelik tozu ve ağır döküm dumanı kokan fabrikaya doğru çevirdi.

Esra, liman vinçleri ve maden ocakları için yüksek mukavemetli çelik halat örme ustası olan babasının indüksiyon fırınındaki yüksek basınçlı yağ tamburunun patlaması sonucu iki elinde kalıcı doku kaybı ve işitme engeli yaşaması üzerine altı ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizik tedavi ile medikal kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları köprü inşaatları, konteyner limanları ve ağır sanayi vinçleri için yüz ton çekme kapasiteli çelik halat kilitleri, dövme çelik kancalar ve bağlantı flanşları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk optik kumpas denetimi ve vakumlu ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; bin derece sıcaklıktaki çelik sertleştirme fırınlarının derinden gelen ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, koruyucu yağ dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak çelik kanca ve kilit parçalarının kenarlarındaki mikroskobik pürüzleri pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital mikroskop ve kumpas ile et kalınlığı toleranslarını doğrulamak ve hazır olan hassas parçaları vakumlu steril ambalajlara koyup ahşap kasalara istiflemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve metal buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Esra’nın tek hayali, İstanbul Teknik Üniversitesi Metalurji ve Malzeme Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak yüksek mukavemetli çelik alaşımları ve endüstriyel halat teknolojileri üzerine uzmanlaşan bir mühendis olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Kimya özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle ağır çelik parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki kristal yapı analizi, malzeme mukavemeti ve analitik geometri denklemlerini takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Preslerin çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Ambarlı Limanı vinç yenileme projesi için acilen sevk edilecek yüz adetlik özel çelik kilit setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Esra’ya kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel ahşap kasalara istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı çelik tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Soğanlık Metro Durağı’na doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Esra, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.