Minik Tatlı Escort Zeynep

İstanbul’un kalabalık ve asla yavaşlamayan ticaret merkezlerinden Ümraniye’nin çarşı içi caddelerinde, kasım ayının keskin ve gri ayazı esnafın tentelerini döverken, semtin ana caddesi üzerindeki köklü anadolu lisesinden günün son ders zili coşkuyla çaldı. On yedi yaşındaki Zeynep, okul ceketinin üzerine geçirdiği kalın yün kabanın fermuarını çenesine kadar çekip ağır YKS Sayısal hazırlık kitaplarıyla dolu sırt çantasını omzunda düzeltti. Sınıf arkadaşlarının meydandaki kafeteryalarda oturup sıcak çay içme davetlerini nazikçe geri çeviren genç kız, adımlarını Ümraniye Metro çıkışına çok yakın, XIX. yüzyıldan kalma iki katlı kargir taş binada faaliyet gösteren uluslararası antika haritalar ve Osmanlı tapu imar paftaları arşiv acentesine doğru hızlandırdı.

Zeynep, sekiz ay önce babasını Ümraniye metro hattı bağlantı tünelleri ve altyapı genişletme şantiyesinde yürütülen kazı çalışmaları sırasında devrilen bir vincin çelik halatının kopmasıyla meydana gelen iş kazasında kaybettikten sonra ailesinin tüm geçim yükünü tek başına sırtlanmıştı. Ihlamurkuyu mahallesindeki eski kiralık dairenin kirasını ödemek, kronik astım hastası annesinin buhar cihazı masrafları ile ilkokula giden küçük kardeşinin okul ihtiyaçlarını karşılayabilmek için her hafta içi ders bitiminde bu tarihi binada akşam sekreteri ve dijital envanter kayıt görevlisi olarak çalışıyordu.

Acentenin içi; eskitme kâğıt kokuları, asitsiz koruyucu kimyasal solüsyonlar, XVIII. yüzyıl Osmanlı tapu kadastro defterleri ve yüksek hızlı geniş format tarayıcıların ritmik vızıltısıyla kaplı kurumsal ve yoğun bir mekândı. Zeynep’in görevi; Londra ve Viyana’daki şehir tarihi enstitülerinden gelen antika belgelere ait kâğıt asidite raporlarını sisteme girmek, Kültür Varlıklarını Koruma Kurulu onay dosyalarını klasörlemek ve gelen uluslararası kuryeleri karşılayarak optik tarama sertifikalarını zimmet defterine kaydetmekti. Yüksek tempolu bu sekreterlik işinde saatlerce ekran karşısında katalog kodlarını doğrulatırken gözleri kurur, şık görünmek zorunda olduğu topuklu ayakkabılar içinde ayak tabanları sızlar ve dev rulo pafta tüplerini ahşap raflara taşımaktan kolları ile sırtı ağrırdı.

Zeynep’in en büyük arzusu ise Yıldız Teknik Üniversitesi Harita Mühendisliği Bölümü’nü kazanıp coğrafi bilgi sistemleri ve uydu haritalama teknolojileri üzerine uzmanlaşan başarılı bir mühendis olmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmecede YKS Sayısal özet kartları ile Fizik ve Geometri ders föyleri hazır beklerdi. Bir yandan dahili telefon hatlarını bağlayıp kurye zimmetlerini onaylatırken, diğer yandan çekmecedeki türev, integral ve analitik geometri sorularını zihninden çözmeye çalışıyordu.

O akşam, İstanbul Harita Müzesi özel sergisi için Viyana’daki Uluslararası Kartografya Konseyi’ne gönderilecek yetmiş beş parçalık Acil İmar Paftaları Akreditasyon Dosyası’nın taranması, kodlanması ve e-imza portalına yüklenmesi son ana kaldı. Şirketin kıdemli operasyon sekreteri acil bir paftanın tespiti için Kadıköy sahasına gidince, tüm tarama, kontrol, kodlama ve arşiv yükleme işi Zeynep’in omuzlarına bindi. Gece saat onu geçtiğinde elleri kâğıt kesiklerinden sızlamaktan hissizleşmiş, bacakları yorgunluktan titriyordu. Binanın ağır meşe kapısını kilitleyip Ümraniye metro istasyonuna doğru yürürken cebindeki günlük yevmiyesi ve çantasındaki bitirilmiş test fasikülüyle soğuk İstanbul gecesinde kendi geleceğini inşa etmenin gururunu taşıyordu.