Kartal Escort Şebnem

Bomonti’nin tarihi bira fabrikasına komşu olan yüksek tavanlı eski konutların ve yükselen plazaların arasından dondurucu bir kış rüzgârı geçerken, Şişli Anadolu Lisesi’nin son ders zili çaldı. On altı yaşındaki Şebnem, okul ceketini sırt çantasına koyup kalın hırkasına sarındı. Sınıf arkadaşlarının Nişantaşı yönüne doğru gülüşerek yürümesine katılmadan, adımlarını Bomonti’nin ara sokaklarında yer alan, Fransız mimarisinden kalma sekiz katlı tarihi bir binanın yüksek girişine yöneltti.

Şebnem, tekstil işçisi olan babasının geçirdiği bir felç sonucu yatağa bağımlı kalması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan fizyoterapi masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları bu uluslararası taşımacılık acentesinde ön büro ve veri giriş sekreteri olarak çalışıyordu.

Büro; tavanlara kadar uzanan navlun ve konşimento dosyaları, sürekli çalan çok hatlı faks makineleri, matbaa mürekkebi ve eski dosya kâğıtlarının kokusuyla kaplı basık bir mekândı. Şebnem’in görevi; limanlardan ve gümrük kapılarından gelen uluslararası taşıma belgelerini sisteme işlemek, konteyner takip kodlarını gümrük yazılımlarına kaydetmek, yabancı nakliye firmalarından gelen mailleri ilgili departmanlara yönlendirmek ve ağır dava/gümrük klasörlerini arşiv raflarına kaldırmaktı. Saatlerce ekran karşısında sayısal kodları doğrulamaktan göz pınarları kurur, ağır dosya kolilerini taşımaktan bilekleri sızlardı.

Şebnem’in tek arzusu, İstanbul Üniversitesi Ulaştırma ve Lojistik Fakültesi’ni kazanarak kendi küresel lojistik şirketini yönetmek ve ailesini bu zorlu hayattan kurtarmaktı. Sekreterlik masasının altındaki çekmeceye YKS Türkçe paragraf özet kartlarını ve İngilizce mesleki terim notlarını yerleştirmişti. Bir yandan telefonda kuryelere adres tarifi yapıp evrak zimmetlerken, göz ucuyla çekmecedeki paragraf çözme tekniklerini takip eder, zihninden soruları adımlardı.

O gece, Ambarlı Limanı’na giren üç adet ithalat yük gemisinin gümrük beyannamelerinin ve taşıma senetlerinin acilen taranıp sisteme işlenmesi gerekiyordu. Acente müdürü gümrük sahasına gidince tüm veri girişi, tarama ve dosyalama işi Şebnem’e kaldı. Saatlerce klavye tıkırtıları ve kâğıt tozunun ortasında belgeleri tek tek kontrol etti, taradı ve arşiv kütüklerine işledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde evrak takibi ancak bitti. Üstü başı kâğıt tozu kokar halde büronun kapısını kilitledi. Osmanbey Metro Durağı’na doğru yürürken esen soğuk rüzgâr yüzüne çarptı; ama Şebnem, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini sağlam adımlarla şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.