Bacak Omuza Seven Escort Nihal

Silivri Selimpaşa Sanayi Bölgesi’nin devasa imalat hangarlarına, yüksek basınçlı alüminyum enjeksiyon tezgahlarının derinden gelen gümleme sesine ve E-5 karayolundan geçen ağır vasıtaların gürültüsüne akşamüstü çökerken, Büyükçekmece’deki bir meslek lisesinin çıkış zili gürültüyle yankılandı. On altı yaşındaki Nihal, okul ceketini çıkarıp çabucak sırt çantasına koydu ve kalın kaşkoluna sarındı. Sınıf arkadaşlarının otobüs duraklarına doğru yürürken akşam planları yapmasını tebessümle reddederek, adımlarını alüminyum tozu, kesme yağı ve ergitme fırını buharı kokan sanayi alanından aşağıya çevirdi.

Nihal, alüminyum döküm ustası olan babasının ergitme potasındaki sıcak metal sıçraması sonucu iki elinde ve yüzünde ağır doku kaybı yaşaması üzerine sekiz ay önce ailenin tek geçim kaynağı haline gelmişti. Dört nüfuslu evin kirası ve babasının her ay tekrarlanan estetik ve cerrahi kontrol masrafları bu genç kızın omuzlarındaydı. Lise eğitimini aksatmadan akşamları ticari araçlar ve ağır iş makineleri için yüksek performanslı alüminyum radyatör petekleri ile motor blokları üreten bu fabrikada çapak alma, mikronluk sızdırmazlık kontrolü ve ambalaj işçisi olarak çalışıyordu.

Atölye; altı yüz derece sıcaklıktaki ergitme fırınlarının ritmik gümleme sesi, havalı çapak neşterlerinin tiz vızıltısı, kesme yağı dumanı ve ağır metal kokusuyla kaplı devasa bir yerdi. Görevi; fırın hattından çıkan sıcak alüminyum radyatör gövdelerinin kenarlarındaki çapakları pnömatik elmas neşterle temizlemek, dijital kumpas ile kanal et kalınlığı ve basınç toleransını doğrulamak ve hazır olan parçaları koruyucu kolilere istifleyip çemberlemekti. Saatlerce sıcak fırınların karşısında durmaktan yüzü kızarır, neşter tutmaktan parmak boğumları titrer ve gaz buharı genzini yakarak gözlerini sızlatırdı.

Nihal’in tek hayali, Yıldız Teknik Üniversitesi Makine Mühendisliği Bölümü’nü kazanarak motor soğutma teknolojileri ve hafif alüminyum alaşımlar geliştiren uzman bir araştırmacı olmaktı. Ambalaj tezgahının karşısındaki beton kolona Fizik ve Matematik özet kartlarını asmıştı. Bir yandan iki eliyle alüminyum parçaların çapaklarını temizlerken, gözleriyle duvardaki termodinamik esasları, ısı transferi denklemleri ve analitik geometri kurallarını takip eder, zihninden işlemleri yapmaya çalışırdı. Tezgahların çıkardığı ritmik gürültüyü zihnini odaklamak için bir tempoya dönüştürmüştü.

O gece, Almanya’ya ihraç edilecek altı yüz adetlik ağır vasıta radyatör setinin son kontrolü, çapak temizliği ve ambalajlanması acilen bitirilmek zorundaydı. Atölye sorumlusu rahatsızlanıp erken ayrılınca tüm yük Nihal’e kaldı. Saatlerce duman ve metal tozunun ortasında parçaları tek tek kontrol etti, çapaklarını sıyırdı ve özel paletlere istifledi. Gece saat yarımı gösterdiğinde ambalajlama ancak bitti. Üstü başı alüminyum tozu ve ağır fabrika kokar halde binayı kilitledi. Selimpaşa minibüs duraklarına doğru yürürken esen soğuk poyraz yüzüne çarptı; ama Nihal, bu koca şehrin zorluklarına rağmen kendi kaderini çelik bir iradeyle şekillendirdiğini çok iyi biliyordu.